من به جستجوی تو ،
در هزار توی ابری خیال و خاطره
ذرّه ذرّه آب می شوم...
ناگهــــــــــان ز راه می رسی
من نگــــــاه در نگـــــــاه تو ،
ذرّه ذرّه آفتاب می شوم ...
در خواب ترين لحظـــــــه ي غمبــــــارتر ين صبح
ســــر مي زند از چشــــم تـــــو بيدار ترين صبح
صد چشمه ي خورشيد ز چشمان تــــو گل کرد
شد آينــــــــــه ي روي تــــــو گلـــــزار ترين صبح
شد در پي مهــــــر تو و بي مهــــــر تو جــان داد
آواره تـــــريــن مــــــــــــــــاه در آوار تريــن صبح
اي بــــــاغ سپيده! به شبم گوشـــه ي چشمي
تـــا رويد از اين شــــــــــــام سپيدارتــــرين صبـح
آيينـه بـــــه کف منتظــــــــــر طلعت مهري است
هر جمعـــــــــــه تــــــــو را طالب ديدار ترين صبح
بي روي تــــو تا چند شــــــــود ختم بـــــه تکـرار
بي تـــــــــاب ترين شب بـــــــه دل آزار ترين صبح
صبـــح ازل از خاطــــــــــــــره ي چشم تـــو باليد
از ياد نگـــــــــــــاه تــــــــــــــــو ؛ پديدار ترين صبح!
پاييز ۸۳ ـ اروميّه
معرّفی کتاب :
مجموعه ی شعر " چیزی نمانده است فراموش خود شوم"
غزلهای شاعر خوش ذوق وصمیمی " حمید واحدی" است ، که توسط نشر "لوح زرّین" در ۱۰۴ صفحه چاپ شده است .
بعد از چاپ غزلهای واحدی در مجموعه کتب گزیده ی ادبیات معاصر ( شماره ی ۱۱۴) این ، دومین کتاب اوست .
با هم غزلی از این کتاب را زمزمه می کنیم:
سخت است در کویــــــر عطشناک زیستن بـی آب در تفیــــــــدگی خـــــــــــاک زیستن
در چار چــــــوب بستـــه ی تقدیــــــر پر زدن چـــــــون سنگ پشت در قفس لاک زیستن
در موسمی کـــه کاوه به زنجیر مانده است ننگ است هم عقیده ی ضحّــــــاک زیستن
آن جا کـه عشق را به پشیزی نمی خرند مردن هــــــــــزار مرتبه به تـــــــــا که زیستن
سخت است در قلمـــــرو ظلمت پذیر جهل با ایده هـــــــــای روشـــــــــن ادراک زیستن
مــــا زیستیم گرچــــــــه مداوم نمی توان در معبــــــــــــــــــر تهــــــــاجم کولاک زیستن
آلودگان بستـــــــــر خاکیم ای خوشــــــــا چـــــــون آب در بسیط زمین پــــــاک زیستن
حمید واحدی
